‹ Terug

Hoogbegaafde kinderen, hebben zij ondersteuning nodig? Of kunnen zij alles vanzelf?

 

Hoogbegaafde kinderen zijn van nature best wel slim, ik denk dat we het daar allemaal over eens zijn. Ze leren heel snel en onthouden dit dan vaak ook nog eens makkelijk. Ze bedenken soms erg creatieve oplossingen en beleven hier plezier aan.
En toch komen ook zij er niet vanzelf…

 

Wat op het eerste zicht als de ideale combinatie klinkt voor een zorgeloos parcours richting hoog diploma of topfunctie in een groot bedrijf, blijkt in de realiteit soms toch anders te lopen. Wat kan er dan mis gaan?

 

Even terug in de tijd...
Zo’n 30 jaar geleden zat ik zelf als kind in het basisonderwijs. En ging het mij daar even voor de wind, zeg! Ik behaalde zonder enige moeite steeds goede resultaten. School dat was easy-peasy! Ik was dan ook nog eens een stil en braaf kind en ik kreeg hiervoor veel complimenten van de leerkrachten. Waarom zou iemand zich in godsnaam zorgen moeten maken om mij?

 

Op de middelbare school ging het al iets minder vanzelf, maar kom, mijn resultaten waren niet slecht. Ik ontdekte per toeval dat een klasgenoot schema’s maakte als ze studeerde: ze tekende een hoop pijlen op een blad met een aantal woorden uit de studietekst. Dus deed ik dat ook maar. Stond er een schema in het handboek, dan was dat naar mijn idee nog beter: ik hoefde zelf geen schema meer te maken, er was er immers al één met pijlen en woorden en al! Ik tekende dit gewoon over en klaar was kees. Resultaat geslaagd! Waarom zou iemand zich in godsnaam zorgen moeten maken om mij?

 

Maar toen ging ik studeren aan de universiteit...
Ik sloeg dubbel, las teksten tot mijn ogen zich niet meer wilden focussen en ik slaagde… niet! Dit kwam hard aan! Ik voelde me ontmaskerd: “iedereen heeft altijd gedacht dat ik zo slim was, wel guess what, ze waren verkeerd”. Omdat ik wel bereid was om te werken voor mijn studie en hoopte dat dat zou compenseren voor mijn dan-toch-niet-zo-slimheid, ging ik langs bij de studiedienst van de universiteit. Wat ze mij daar vertelden, heeft mijn leven voorgoed veranderd: ik moest studievaardigheden leren! En zij konden me daar gelukkig bij helpen. Ik leerde mindmapping, hoofdzaken van bijzaken onderscheiden, teksten samenvatten en structureren enz.

 

Waarom leerde ik dit pas aan de universiteit?

Terwijl de meeste van mijn klasgenoten in het middelbaar onderwijs duidelijk wel hadden geleerd hoe ze een studie moesten aanpakken, had ik dit klaarblijkelijk nooit voldoende geleerd. De reden hiervoor is eigenlijk eenvoudig: De leerstof was te gemakkelijk, ik had die studievaardigheden nog nooit nodig gehad. Meer zelfs, ik bouwde mijn hele zelfbeeld op mijn vermeende slimheid. (Kun je nagaan hoe het fundament onder mijn voeten werd weggeslagen de dag dat ik mijn attest vol onvoldoendes kreeg...). Deze ervaring heeft nog lang nagewerkt, mijn zelfvertrouwen had een flinke deuk gekregen en het heeft tijd gekost om dit in een nieuw perspectief te plaatsen. 

 

Mijn verhaal is een positief verhaal. Ik behaalde uiteindelijk mijn diploma. Maar hier tegenover staan heel wat verhalen van anderen die onderweg hebben afgehaakt, die geen goede studiebegeleider tegenkwamen en geen diploma hebben behaald of een ander diploma dan dat waar ze van droomden. 

 

En dat is één van de redenen waarom hoogbegaafde kinderen ondersteuning nodig hebben van jongs af aan. We moeten ons de vraag stellen wat hoogbegaafde kinderen nodig hebben om vol zelfvertrouwen te kunnen opgroeien. Naast leren leren zijn er nog twee aspecten die ik vandaag wil aanhalen. Enerzijds hebben deze kinderen uitdaging en verrijking nodig in de klas (of thuis of in hobby's), zodat ze ervaren dat iets leren moeite kost en soms moeilijk of zelfs lastig is. Ze moeten ervaren dat je soms beter hulp vraagt, of een andere strategie kunt uitproberen maar bovenal moeten ze ontdekken dat je niet onmiddellijk mag opgeven als je iets wil bereiken. Anderzijds hebben ze iemand nodig die hen hierbij helpt en ondersteunt, iemand die ze kunnen vertrouwen en hen stimuleert om door te zetten bij tegenslag.

 

Het ontwikkelen van deze vaardigheden kan het zelfvertrouwen van (hoog)begaafde kinderen doen groeien. En later, als ze op de middelbare school, hogeschool of universiteit zitten of aan een uitdagende job beginnen, zullen ze goed uitgerust zijn met de nodige tools en een gezonde dosis zelfzekerheid om de beste versie van zichzelf te zijn. En dat wens ik ieder kind toe.

 

Lieve groetjes,

Lies

 

Ps: Dit artikel werd gepubliceerd door EigenWijs, een praktijk voor begeleiding van (hoog)begaafde kinderen en hun ouders. Regelmatig zullen hier nieuwe artikels verschijnen. Indien je geïnteresseerd bent, houd dan mijn blogpagina of facebookpagina in de gaten. Voor meer informatie over mijn werking en aanbod, neem een kijkje op www.eigenwijsbegeleiding.be.